Loes in de kern
Mijn leven begon in 1985 op Drentse grond in ‘t dorpje Sleen. Mijn opgroeien was deels warm, beschermd, ingebed en tegelijkertijd werd een belangrijk deel van mijzelf niet ontmoet en voelde ik me onbeschermd. We worden nooit zomaar geboren in ons gezin van herkomst. De grondvesten van mijn leven en relaties werden gelegd in een pijnlijke hunkering naar diepe verbinding, gezien en gehoord worden. De ongezonde kanten hiervan heb ik grotendeels mogen helen en de prachtige kanten hiervan ben ik gaan zien als mijn levenskunst. Ik woon momenteel met mijn meisje Veere Lin (2020) in het glooiende Arnhem. Haar komst als wild wijs wezentje met een fysieke beperking (ze niet zelf staan of lopen) en de scheiding van haar vader gaven me de grootste crisis en bevrijding in één. Die donkere nacht van de ziel liet mij knielen, ze nodigde me uit tot grotere overgave en dienstbaarheid aan het leven. Echt alles doorvoelen in alle schakeringen van mens zijn, de focking rauwheid, de juice, de zure appels van verlies, de zoete sensualiteit, knetterwilde transformaties, humor in het gewone dagelijkse. Ik adem het vol in.
